છેલ્લી શેર અંતાક્ષરીની શૃંખલામાં
“યાદની ચીઠ્ઠી બળી ગઈ
માછલી વીંટી ગળી ગઈ”
પર હું અટકી હતી… આજે ઉર્મિબેને ‘ઈ’ પરથી એક સુંદર શેર લખીને આ ખૂટતી કડી પૂરી કરી એટલે આજે ફરીથી આ શૃંખલા આગળ વધારવાની ઈચ્છા થઈ ગઈ… તો ચાલો ઉર્મિબેને આપેલા શેરથી ફરી શરૂ કરીએ…
*
ઈશ્વર સ્વરૂપે જેને જગત ઓળખી રહ્યું
એ શૂન્યની પિછાણ હતી, કોણ માનશે?
*
શૈયા મળે છે શૂળની ફૂલોના પ્યારમાં
ભોળા હૃદયને જાણ હતી, કોણ માનશે?
*
શબ્દકોશો ને શરીરકોષોની પેલે પારના
પર્વ ઉજવતા થયાં ગુલમ્હોર એટલે
*
લ્યો સ્મરણના ઊંટ તો હાંફી ગયાં
ને હવે શરૂઆત રણની થાય છે
*
છે સ્ખલન બે-ત્રણ પ્રસંગોમાં મને પણ છે કબૂલ
કોણ જાણે કેમ આખી જિંદગી બદનામ છે…
*
છે અજબ પ્રકારની જિંદગી, કહો એને પ્યાસી જિંદગી
ન રહી શકાય જીવ્યા વિના, ન ટકી શકાય જીવન સુધી…
*
ધાર કે વેચાય છે સામી દુકાને સ્વર્ગ, પણ
કોણ ઓળંગે સડક એ ધારણાના નામ પર….
*
રમતા – રમતા લડી પડે ભૈ માણસ છે
હસતાં-હસતાં રડી પડે ભૈ માણસ છે
*
છલોછલ ઓસનો આસવ પીધો છે રાતભર એણે
સવારે ઘાસની આંખે દિશાઓ ઝૂમવા લાગી…
*
ગળેથી જરા ઉતરી કે તોફાની થઈ ગઈ
હતી જામમાં સાવ સાદી મદીરા
*
રહે મારું જીવન જો એક જ દશામાં, હવેથી ચમનમાં બહારો ન આવે
વિખૂટી પડે ચાંદ-સૂરજની જોડી, કદી સાંજ પાછળ સવારો ન આવે…
*
ચાલો હવે ‘વ’ પર અટકી છું… મદદ કરશો ને??
વમળમાં ડૂબવાની મારી હિંમત,
જુએ છે આ કિનારો મુગ્ધ થઈને.
નયનને બંધ રાખીને મેં જ્યારે તમને જોયા છે
તમે છો એના કરતાં પણ વધારે તમને જોયા છે
v par thi
“varsho pachhi malya chho eno a puravo chhe,
je mehandi hath ne pag par hati te kesh par lagi”
– Mariz saheb
v par thi
” virah ni vedna tapke chhe jo varsha rupe,
lai ne jam, hu bethho chhu lakhva ne Ghazal,
lakhu tara vishe ke hu lakhu mara vishe ??
bhini-bhini j lakhvani chhe mare aa Ghazal”
– Vikas Belani ‘ Rushabh ‘
hii dear !!
wake up …. waiting for antaxari part-3