હું તમને મારા બ્લોગ પર આવવાનું નિમંત્રણ પાઠવું છુ
આપના પ્રતિભાવો મને ઘણો પ્રોત્સાહિત કરશે.

મારો નવતર પ્રયોગ “હાઇકુ ગઝલ” અવશ્ય વાંચજો
હું આપના પ્રતિભાવોની રાહ જોઇશ.

મારા બ્લોગની લીંક છે.
http://www.aagaman.wordpress.com

મયુર પ્રજાપતિ

mostly written by Mukesh Joshi

saras…. aavi j ek bhavana me maari saruat ni ek ghazal ma lakhi chhe.

Just add .. To SHARE the HAPPINESS received in my-life,
and to wish the SAME for all, I have also starting writing since last 7-8 years. My English + GUJARATI Books are covered in my above Website.

TRULY, not aware-or-connected with any organised group
for literature, shall be glad to have your SHARING Supports & Suggestion, with FRANK feed-back, for my
writing-work.

Thanks & with regards – Kishor Dadia – Mumbai – INDIA
( 98216-28901 )

સરસ ગઝલ.

સૌ ભટકે છે અહીં કોઈ દિશા વગર
છે ખબર કોને કે કોઈ ક્યાંનું છે??

અને..

‘હું’, ‘મને’, ‘મારું’ બધી આ શી મમત?
તારી સાથે કાંઈ પણ જવાનું છે?

…જગતના સ્વાર્થીપણાને અરીસો બતાવતી સુંદર પંક્તિ.

આખરી પંક્તિ મુકેશે ગાયેલા અમર ગીત

एक दिन बिक जाएगा माटी के मोल,
जगमें रहे जाएंगे प्यारे तेरे बोल..

ની યાદ અપાવી જાય …

‘લેખિની’ બસ શબ્દ તારાં રહી જશે
બાકી સઘળું રાખ થઈ જવાનું છે…

સુંદર કાવ્ય …

તમોને એ કહ્યું કોણે હતી કોઇ મને પ્યારી,
ન્હોતી એ ફકત પ્યારી હતી એ પ્રાણથી પ્યારી;
હતી એ તો બધી અફવા ન ફાવી કોઇ પણ કારી,
“ધુફારી” ના કરે પરવાહ રહ્યો છે જીવ અલગારી.

રંગભૂમી આ જગત ને માનવી કઠપુતળી;
પુતળી રજુઆતના અંદાઝ નોખા હોય છે.

છત પરે કો બાગમાં મેદાનમાં ઊભા રહો;
ગોખમાં ઊભા રહી વરસાદ ના માણી શકો.

કુકડો કહે
સૂર્ય જાગ્યો બાંગથી
ચકલી હસી

સમયના વહેણ સામેથી તરી જાવું નથી સહેલું;
સમય પહેલાં વગર પાકે ખરી જાવું નથી સહેલું.

લખાયું જ છપાયું તે છપાયું તે જ વંચાયું;
“ધુફારી” તો સદા માટે કટારોમાં અમે જીવ્યા.

જત જણાવવાનું તને કે છે અજબ વાતાવરણ,
એક ક્ષણ તું હોય છે, એક ક્ષણ તારું સ્મરણ ..

નથી એક માનવી પાસે બીજો માનવ હજી પહોંચ્યો,
‘અનિલ’ મેં સાંભળ્યું છે, ક્યારનો બંધાય છે રસ્તો.

તકદીર ખુદ ખુદાએ લખી પણ ગમી નથી,
સારું થયું કે કોઈ મનુજે લખી નથી.

લાખ સૃષ્ટિની સુરાહી નિત્ય છલકાયા કરે
જિંદગી પીનારની તળિયા વિનાનું જામ છે.
‘શૂન્ય’ પાલનપૂરી
છાયા મહીં વિષાદની આવી ગયો હશે,
વેધક નહીં તો હોય અહીં વ્યંગ શબ્દનો.
અમૃત ‘ઘાયલ’
નથી જઈ શકાતું ઉપરવટ, સ્વયંથી
અને આખરે, એ જ બાબત નડે છે !
ડૉ. મહેશ રાવલ
છોડ દીવાને પહેલાં તું મને પ્રગટાવને,
આવવા તૈયાર છું, રસ્તો જરા બદલાવને.
અનિલ ચાવડા
નિચોવાઇ ગયેલા હોઠને જોયા તો યાદ આવ્યું
ફરી કયાં કોઇનું ગમતું પલળતું નામ લઇ બેઠા!
મુકુલ ચોકસી
ઠેસ પહોંચે કોઇના સન્માનને,
મનસૂબા એવા ‘વિનય’ ઘડતો નથી.
વિનય ઘાસવાલા
થાકીને અંતે આંગળા થીજી ગયાં બધાં
બંધાયો ક્યાં છતાંય તે આકાર શબ્દનો
‘આદિલ’ મન્સૂરી
નાહક ‘મહેક’ને આ નિષ્ઠૂર જગત મહીં તેં,
કોમળ આ લાગણીઓ અંત:કરણની આપી.
‘મહેક’ ટંકારવી
પાંડવો અને કૌરવો લડતા ભીતર
હુંજ જાણે યુધ્ધનુ મેદાન છું
અહમદ મકરાણી
છે કશીશ કંઇ એવી આ કાયા કસુંબલમાં સજનવા,
જાન સામેથી લૂંટાવા ચાલી ચંબલમાં સજનવા
via ડૉ. શરદ ઠાકર
વર્ષોથી ‘ગની’ નિજ અંતરમાં એક દર્દ લઈને બેઠો છે,
છો એનું તમે ઔષધ ન બનો, પણ દર્દ વધારો શા માટે?
‘ગની’ દહીંવાળા
ટેરવાં માગે છે તમને આટલું પૂછવા સજનવા
આંસુઓ સાથે અવાજો કઈ રીતે લૂછવા સજનવા
મુકુલ ચોકસી
વર્ષો પુરાણા પત્રોના અર્થો મટી ગયા
કાગળ રહી ગયા અને અક્ષર રહી ગયા
ભરત વિંઝુડા
યાદ તમારી એવી રીતે ભૂલ્યો સમયની સાથે
અક્ષર જાણે ભૂંસાઈ ગયા ઝાંખી ઝાંખી લીટી
અબ્દુલ રઝાક ‘રસિક’ મેઘાણી
ટાઢતડકોવૃષ્ટિ હો કે પાનખર,
હર મિજાજી મોસમે ખીલ્યો છું હું.
ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર
હું હલેસું સઢપવનહોડી બનું તો શું થયું ?
તું તરાપો મોકલે ત્યારે અવાતું હોય છે !
રીના મહેતા

ફસી તોફાનની વચ્ચે તરી જાતા નરો જોયા
ડૂબી જાતા કિનારા પર સદા મઝધાર લાગે છે.

છે તરંગોના વલયમાં આ હ્રદય અટવાયેલું
ડૂબતું તરતું રહેછે મૃગજળે આભાસમાં

મળ્યો છે દેહ માનવનો મરી જાવા ખતમ થાવા
“ધુફારી” કર્મ કાયાથી મરી જાવું નથી સહેલું

‘બેતાબ’ પોઢે છે કબરમાં એ રીતે જુઓ,
વર્ષોથી જાણે રાત-દિવસ એ ઊંઘ્યો નથી.

થોડીક શિકાયત કરવી’તી થોડાક ખુલાસા કરવા’તા,
ઓ મોત જરા રોકાઈ જતે બેચાર મને પણ કામ હતાં

રોજ એ બગડે ભલે ને છે મને પ્યારું નસીબ,
એક’દિ તો માનશે, છે આખરે મારું નસીબ.

થાય સરખામણી તો ઉતરતાં છીએ, તે છતાં આબરૂને દીપાવી દીધી.
એમનાં મ્હેલને રોશની આપવા ઝૂંપડી પણ અમારી જલાવી દીધી.

wake up …. waiting for antaxari part-3

તમારે ઇ પરના શેરની ટહેલ વાંચી આ જે ઇંસ્ટંટ સુઝ્યું તે..

IT industry માં આવ્યા પછી employers તરફથી અપાતી ટ્રેનિંગ્સમાં કાયમ એક વાત કહેવામાં આવે છે કે ઈ-મેઈલ ટાઈપ થઈ ગયા પછી હંમેશા ઓછામાં ઓછો બે વાર તો વાંચવો જ .. !! ઘણીવાર ગુસ્સામાં લખાએલી એક લીટી નોકરી છીનવી શકે !

કવિ મિત્ર શ્રી કિરણ ચૌહાણના હઝલસંગ્રહ ‘ફાંફા ના માર’માંથી સાભાર લીધેલ પંક્તિ…

શેઠને ત્યાં બાર કન્યાઓ કુંવારી છે હજી,
જાય છે નોકર બની દામાદ થઈને નીકળે છે.

જો હઝલ ના ચાલતી હોય તો_

કવિ મિત્ર શ્રી કિરણ ચૌહાણના ગઝલસંગ્રહ ‘મિજાજ’માંથી સાભાર લીધેલ બે શેર

શિખર પર આપ પહોંચ્યા છો, હવે પહોઁચીને કરશો શું?
તળે સંભળાય એવી બૂમ તો પાડી જુઓ સાહેબ!

શબ્દથી પર રહી શકો છો? એ કહો,
શાંત સરવર થઈ શકો છો? એ કહો.

ગુજરાતી-અંગ્રેજી કહેવતો પણ છે. અંગ્રેજી-ગુજરાતીનું કાર્ય ચાલુ છે!

” virah ni vedna tapke chhe jo varsha rupe,
lai ne jam, hu bethho chhu lakhva ne Ghazal,

lakhu tara vishe ke hu lakhu mara vishe ??
bhini-bhini j lakhvani chhe mare aa Ghazal”
– Vikas Belani ‘ Rushabh ‘

નયનને બંધ રાખીને મેં જ્યારે તમને જોયા છે
તમે છો એના કરતાં પણ વધારે તમને જોયા છે

સાચું કહુ તો farewell કોઈપણ પ્રકારનું હોય એ હંમેશા ખબર નહીં કેમ પીડાદાયક જ હોય છે. ભલે થોડી ક્ષણો માટે પણ અને ભલે પછી એ ક્ષણોનો ખાલીપો ભરાઈ જાય તો પણ એ આંખ તો ભીની કરી જ જાય છે.

ઈશ્વર સ્વરૂપે જેને જગત ઓળખી રહ્યું,
એ ‘શૂન્ય’ની પિછાણ હતી,કોણ માનશે?

રમતા રમતા લઢી પડે ભૈ, માણસ છે
હસતા હસતા રડી પડે ભૈ, માણસ છે
-ડો જયંત પાઠક

છ ઉપર્

છે અજબ પ્રકારની જીંદગી, કહો એને પ્યાસી જીંદગી,
ન રહી શકાય જીવ્યા વિના, ન ટકી શકાય જીવન સુધી.
ગની દહીંવાલા

ધ ઉપર્

ધાર્યા મુજબ કંઈ હતું ના તો પણ વાંચ્યું
જીવતરનું પાનું ઉઘડતાં વસમું લાગ્યું
– ગોવિંદ ગઢવી ‘સ્મિત’

ય ઉપર

યારો, હવે જવા દો, દાટી દો દુશ્મનીને
બે શ્વાસની છે બાજી, ને પળની પતાવટ છે.
– મકરંદ દવે

maaraa blog http://www.gsshouston.wordpress.com upar mukavaanI anumati mangu chhu..aapni email conformatio aavya pachhi mukish

Vijay Shah

વેલ, ‘ઈ’ પરથી તો કાંઈ યાદ નથી આવતું પણ જો ચાલી જતું હોય (અંચઈ લાગે તો ‘આઉટ’ કરી દેજો !) તો ‘એ’ પરથી એક શેર યાદ આવે છે..

એ નહિતર આજ પર્યંત એકલો ના રહી શકત,
કો’કનો કરતો હશે ધૃવનો સિતારો ઈંતઝાર.
- રિષભ મહેતા

sthood rupe emne bhale gumavi didha hoy pan emni rachnao jyare pan vachie ke sambhalie tyare emni suxm hajari anubhavay che.

અતિ સુંદર કાર્ય છે.

http://www.divyesh.co.cc

હ્રદયંગમ શ્રદ્ધાંજલી, ગઝલના એક વધુ અમર સપૂતને…

Team Admin,
BLOGKUT

એ આપણાંમાંથી કોઈ પણ હોઈ શકે!